fbpx
Mężczyzna wojownik

Cechy mężczyzny – wojownika

Kim jest wojownik?

„Każdy człowiek jest inny, bo ma unikalny zestaw genów. W skład tych genów wchodzą wzorce przekazywane nam przez przodków i mające swoje odbicie duchowe w archetypach dominujących w  psychice. Jeśli ktoś ma duszę wojownika i wywodzi się od przodków – wojowników, nigdy się nie spełni jako nawołujący do jasności guru z kwiatami wokół szyi.

Wojownik to wojownik, potrzebuje energii z czakry podstawy, czyli agresji potrzebuje walki, bo do tego został stworzony. Może być oczywiście wojownikiem na poziomie duchowym (to najwyższy poziom archetypu wojownika)” – Farida Sorana

Prawdziwy wojownik musi odnaleźć swoje powołanie, inaczej nigdy nie będzie szczęśliwy…

Naturą wojownika jest walczyć o kogoś, za kogoś, gdy nie ma osoby, o którą walczy staje się nieszczęśliwy. Mężczyzna z natury wojowniczy,  nigdy nie będzie królem, księciem choć niejednokrotnie na władcę się kreuje. Może jednak zdobywać, bronić, walczyć w imię dobra. Król bez rycerza – wojownika jest bez silny.

Wojownik  nie zdejmuje zbroi tylko po to, by upodobnić się do króla. Nie zakłada też szat, bo jego męska – rycerska natura, odezwie się jako siła niszczycielska.

Prawdziwy wojownik ma wpisane w swoją osobowość działanie. Nie ma czasu, na rozmyślanie i rozważanie, ponieważ związane jest z tym ryzyko utraty życia. Kocha owo ryzyko, dlatego może uciec w hazard,  gry, które pozornie dają mu poczucie zwycięstwa, adrenalinę, która zagrzewa do walki.  Przegrywając grę często odczuwa ją jak porażkę na polu bitwy.

Istota Duszy Wojownika

Jednak prawdziwy Wojownik w swojej istocie nie ma nic wspólnego z zabijaniem, wojną i używaniem przemocy. Wojownik to ktoś, kto niejednokrotnie musi stoczyć bitwę ze sobą, ze swoją wewnętrzną ciemnością i wewnętrznymi demonami, po to, by odkryć światło.

Uczucia, z którymi mężczyźni – wojownicy się zmagają to: złość, frustracja, pożądanie – to cechy, które powinny ulec transformacji. Złość może zamienić na współczucie i pomoc, pożądanie w Miłość. To trudna walka do wygrania, ale kiedy wojownik tego dokona może odnaleźć spokój duszy i umysłu.

Każdy wojownik może być dumny z takich cech jak: skupienie uwagi, ostrożność i czujność, ponieważ to sprzymierzeńcy w dostrzeganiu tych, którzy jego pomocy potrzebują.

Najważniejsza bitwa, jaką musi wojownik stoczyć, to bitwa z cechami i uczuciami, które dla niego samego i tych, których kocha są niszczące.

Kto wie, może pewnego dnia odniesie zwycięstwo.

Mądrość wojownika – czym jest?

Spotkałam się z teorią, że prawdziwych mężczyzn dziś trudno spotkać. Wiele kobiet narzeka na ten fakt, a nie znajdując mężczyzny, który spełniałby ich oczekiwania czują zawód i rozczarowanie. Temat dotyczący osobowości mężczyzny – wojownika chyba nigdy się nie wyczerpie.

Mężczyzna – wojownik walczy w słusznej sprawie, często nie tylko dla dobra swojego, jednostki, ale dla wartości wyższych, dla celów wyższych. Jego bunt bywa niezrozumiany przez innych, jego cierpienie nie znajduje wytłumaczenia. Ujrzenie pięcioma zmysłami wartości jego świata nie przynosi rezultatów, ponieważ jego niezłomna wiara, pewność i słuszność walki w obronie innych wykracza poza świat zmysłowy.

No właśnie! W obronie innych.

Niestety mężczyźni z cechami wojownika nie zawsze przejawiają te wyjątkowe cechy w pozytywny sposób. Nie znając celu i zasadności nie potrafią ukierunkować złości, agresji, determinacji i zamiast pełnić rolę obrońcy – niszczą innych i siebie. Świadomość braku celowości ich działań pozwala  – pod warunkiem, że mają wystarczająco odwagi – zmienić kierunek i dostrzec w sobie fakt, że cechy, które dotychczas były „przekleństwem” mogą stać się „błogosławieństwem”. Odpowiednio wykorzystane atuty niejednokrotnie pokazują im sens i cel walki – MĄDREJ I SKUTECZNEJ WALKI W IMIĘ WYŻSZYCH WARTOŚCI.

Wojownik, od którego zależy los „imperium”, los ludzi, nie daje się zabić w jakiejś bezsensownej potyczce. Czasem pod wpływem niesprzyjających okoliczności poddaje się i unika starcia, które zabiera mu energię. Bezsensowna śmierć i walka nic nie wnosi, a przymus poddania się, pozwala zachować życie po to, by w ostatecznej „bitwie” je wygrać. Tylko zachowując życie i oszczędzając energię mężczyzna – wojownik może przekazać ludziom wartości, których broni. A dzięki mądrości i rozwadze odpowiednio uświadamiać.

„Kto chce zachować swoje życie, straci je; a kto straci swe życie z mego powodu, znajdzie je.”

To słowa Jezusa w ks. Łukasza.

Jakże oddają sens wycofania z bezsensownej walki, niekorzystnych i niepotrzebnych zachcianek, które ego na swoje potrzeby pragnie. Najczęściej to walka o swoje racje, dowody „mądrości” i udowadnianie wyższości.

Wojownik wycofujący się z niszczącej jego Siły bitwy może uśpić czujność wroga. Ma czas na dobór odpowiedniej metody i taktyki walki z „wrogiem” i przeciwnościami losu. Może umiejętnie zachowywać pokłady energii i gromadzić jej zapasy na ostateczną zgodną z  celem rozgrywkę. Szanse na wygraną są o tyle większe, o ile oszczędza Siły i umiejętnie z nich korzysta.

To mój punkt widzenia i moje doświadczenia. Pamiętaj! Nie musisz się ze mną zgadzać :) Zapraszam zatem do dyskusji.

%d bloggers like this: